Podejście dialogowe w psychoterapii

Podejście dialogowe jest stosunkowo młodym podejściem terapeutycznym, które szczególnie silnie podkreśla różnorodność i wielorakość osobowości człowieka. Historycznie uznawano osobowość człowieka jako coś, co jest zarówno trwałe w czasie (przez całe życie osobowość jest raczej niezmienna), jak i pomiędzy sytuacjami (w różnych sytuacjach zachowujemy się tak samo). Ta opinia nie w pełni jednak daje się utrzymać – zarówno w perspektywie naukowych badań jak i naszych codziennych doświadczeń.

Dlatego niektórzy badacze zwrócili się ku koncepcji, według której jest w nas wiele różnych „ja”, które w różnych sytuacjach dochodzą do głosu, niekiedy dominując nad innymi, niekiedy ulegając „innym kawałkom”. Te różne „pozycje”, bo tak najczęściej nazywane są nasze „sub-osobowości” mają różne cechy, systemy wartości czy przekonania. Ujawniają się one, dochodzą do głosu w różnych sytuacjach – więc być może w pracy dominującą będzie jedna, w relacjach romantycznych inna, a w kontakcie z rodzicami jeszcze inna sub-osobowość. W codziennym życiu jest to bardzo przydatne – ułatwia adaptację do różnych sytuacji. Czasem jednak poszczególne pozycje są ze sobą skonfliktowane, stają się nadmiernie dominujące. Sztandarowym przykładem jest „krytyczny głos” – pozycja, która krytycznie przygląda się i ocenia nasze zachowania. Głos krytyka czasem staje się tak silny, że zagłusza inne, doceniające głosy. Skutkiem tego może być na przykład obniżona samoocena czy odkładanie na później (prokrastynacja).

Koncepcja ta stosowana jest przeze mnie dla pobudzenia wewnętrznego dialogu i do tego, aby klient zobaczył różne przejawy swojej osobowości, przyjrzał się im, ocenił skąd się wzięły, czemu służą, jakie wartości chronią i korzystając z tej wiedzy wzmocnił siebie jako osobę, odnalazł swoje najbardziej prawdziwe ja. Aby nie pozycje osobowości kierowały jego życiem, ale żeby sam przyjął pozycję w swoim kontakcie ze światem.
Polecane książki psychologiczne:

Zainteresowanym tematem polecam książki:
Rowan, J., Cooper, M. (red.) (2008). Jekyll i Hyde. Wielorakie Ja we współczesnym świecie. Gdańsk: GWP
Oleś, P.K., Puchalska-Wasyl, M., Brygoła E. (2011). Dialog z samym sobą. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN

By |2017-04-21T14:54:50+00:00Kwiecień 5th, 2017|Baza wiedzy|Możliwość komentowania Podejście dialogowe w psychoterapii została wyłączona

About the Author:

Jestem psychologiem i psychoterapeutą. Mieszkam w Warszawie. Ukończyłem szkolenie w Analizie Egzystencjalnej, obecnie szkolę się w podejściu ericksonowskim. Uważam, że postęp nie jest ani liniowy ani ilościowy.